Μπορούμε να συμπορευτούμε;


Αυτό είναι το νέο σήμα για τα βιολογικά προϊόντα της Ευρώπης

Όλα δείχνουν πως η γεωργία δεν έχει παρόν και σίγουρα δεν έχει μέλλον στην Ελλάδα.
Η γεωργία τουλάχιστον που εγώ γνωρίζω, δηλαδή της Κρήτης.
Παρόλα αυτά η γεωργία και το γεωργικό εισόδημα μπορεί να γίνει μία πηγή πλούτου όχι μόνο για τους αγρότες στο επάγγελμα αλλά και για το ίδιο το κράτος. Αρκεί να συμπορευθούμε όλοι μαζί.
Έχουμε την δυνατότητα να το κάνουμε; ρητορική ερώτηση που απευθύνετε και στους 2 συμβαλλόμενους.

Τα προϊόντα της χώρας μας μπορούν άνετα να εξαχθούν σε άλλες χώρες, αυτό σημαίνει ότι πλούτος που παράγετε σε άλλες χώρες θα έρθει στην χώρα μας. Και αυτό είναι ή θα έπρεπε να είναι η πρώτη προτεραιότητα των αρμόδιων.
Δηλαδή πως θα φέρουμε στην Ελλάδα μερικά ευρώ από αυτά που έχει στην τσέπη του ο Άγγλος, Γάλλος, Γερμανός και λοιπών χωρών πολίτης.
Τα γεωργικά προϊόντα που παράγουμε αυτήν την στιγμή στην χώρα μας, αδυνατούν ή δυσκολεύονται πάρα πολύ να φέρουν "συνάλλαγμα" στην Ελλάδα για 3 λόγους.

1) Έχουμε υψηλό κόστος παραγωγής και δεν μπορούμε να συναγωνιστούμε στο ράφι την τιμή πώλησης ανάλογων προϊόντων τρίτων χωρών.
2) Δεν έχουμε την ποιότητα που θα έπρεπε, ώστε να προσελκύσουμε τον "ψαγμένο" δυτικόευρωπαίο.
3) Δεν υπάρχει οργάνωση σε κανένα επίπεδο, αλλά ο κάθε ένας προχωράει μόνος του και ότι βγει...

Και όμως για όλα υπάρχει λύση ακόμα και τώρα στην κατάσταση που έχουμε έρθει ή που μας έχουν φέρει για να ακριβολογώ.

Αρκεί για πρώτη φορά τέλος πάντων να συμπορευθούμε κράτος με πολίτες.

Το κράτος πρέπει να πάρει τις αποφάσεις που πρέπει να πάρει, σε όλα τα επίπεδα. Είτε μιλάμε για την κρατική εξουσία, είτε για την περιφερειακή είτε για τοπικές αρχές. Διότι προσωπικά όταν αναφέρω την λέξη κράτος δεν εννοώ την κοινωνία αλλά τις αρχές και εξουσίες μίας κοινωνίας. Η δε κοινωνία με την σειρά της πρέπει να αυτο-οργανωθεί, στην συγκεκριμένη περίπτωση οι αγρότες πρέπει να ξανά-συνεταιριστούν και αυτήν την φορά να καταλάβουν ότι συμφέρον τους είναι ο συνεταιρισμός και όχι η επιθυμία του κόμματος ή των κομματαρχών της περιοχής πάνω στο συνεταιρισμό.

Απαντώντας λοιπόν στο εμπόδιο νούμερο 3 πιστεύω ότι, όλα τα προϊόντα πρέπει να περνάνε μέσα από αυτούς τους συνεταιρισμούς, και μόνο μέσα από αυτούς θα πρέπει να πωλούνται. Περισσότερα έχω γράψει εδώ http://oliveoil.homedns.org/falimento

Για το 2ο εμπόδιο την ποιότητα δηλαδή, πρέπει να κατανοήσουμε ότι το παρόν και όχι το μέλλον είναι η βιολογική γεωργία. Δηλαδή από εχθές θα έπρεπε είχαμε ξεκινήσει να παράγουμε βιολογικά προϊόντα. Η συμβατική γεωργία στην Ελλάδα πέθανε ενώ τα δε μελλοντικά πρότυπα θα έχουν να κάνουν και με τους ρύπους που έχει εκπέμψει ένα προϊόν από την μέρα που φυτεύετε μέχρι την ημέρα που έφτασε στο ράφι ενός καταστήματος.
Όλα αυτά είναι δυστυχώς πολύ εύκολοι στόχοι. Και λέω δυστυχώς διότι τελικά στα αυτονόητα και στα εύκολα είναι που δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε σε αυτήν την χώρα.
Όπως επίσης η αναδιάρθρωση των καλλιεργειών είναι κάτι που θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει πριν χρόνια. Διότι υπάρχουν πολλά προϊόντα που καλλιεργούνται παραδοσιακά στην Ελλάδα αλλά που είναι εκ φύσεως πια ζημιογόνα. Αυτά πρέπει το ίδιο το κράτος και οι υπηρεσίες του να τα ονοματίσει και να δώσει κίνητρα ώστε να αλλαχθούν οι καλλιέργειες αυτές. Κίνητρα δεν σημαίνει χρήματα, υπάρχουν και άλλοι τρόποι ανέξοδοι για το κράτος αλλά πολύ σημαντικοί για να παρακινήσουν τον παραγωγό...

Ο νούμερο 1 λόγος που μας εμποδίζει βέβαια ήταν είναι και θα είναι το υψηλό κόστος παραγωγής.
Πόσο μάλλον στα βιολογικά προϊόντα τα οποία έχουν πολύ αυξημένο κόστος παραγωγής.
Και πάλι η συμπόρευση είναι λύση.
Πιο συγκεκριμένα,
αν σε επίπεδο ΤΕΔΚ κάθε αγροτικού νομού ιδρυθεί μία διαδημοτική επιχείρηση με σκοπό την παραγωγή και διάθεση βιολογικού λιπάσματος, και κερδοφόρα επιχείρηση θα ήταν και ο αγρότης θα μπορούσε να κατεβάσει κατά 30% το κόστος παραγωγής των προϊόντων.
Μάλιστα καλά διαβάσατε είναι 30%, τόσο μεγάλη θα ήταν συνεισφορά στην τοπική κοινωνία και οικονομία για να καταλάβετε.

Τι κεφάλαιο χρειάζεται μια τέτοια επιχείρηση;
1) ένα φορτηγό
2) ένα φορτωτή
3) ένα θρυμματιστή ξύλων
4) ένα χωράφι
5) 2 υπαλλήλους μόνιμους και 2 εποχιακούς για 6 μήνες.

Δηλαδή αστεία πράγματα όταν συμμετέχει η τοπική αυτοδιοίκηση ενός νομού, αφήστε που οι δήμαρχοι θα έλυναν μιά και καλή το πρόβλημα με την εναπόθεση κάποιων συγκεκριμένων στερεών αποβλήτων τα οποία τώρα δεν ξέρουν τι να τα κάνουν...

Για να καταλάβετε πως ακριβώς θα μπορούσε να δουλέψει το σύστημα σκεφτείτε το εξής:
Στον νομό Χανίων τα ελαιουργία κάθε χρόνο έχουν μερικές χιλιάδες τόνους φύλλα ελιάς τα οποία δεν ξέρουν τι να τα κάνουν και που να τα πετάξουν ενώ θα μπορούσαν νόμιμα να τα πετάνε στο χωράφι αυτό για να γίνουν λίπασμα.
Όλα τα κλαδιά από τα δέντρα που κλαδεύουμε εμείς οι αγρότες μπορούν να γίνουν πρώτης τάξεως λίπασμα αλλά επειδή δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος να τα παραδώσουμε πολύ απλά τα καίμε.
Το γκαζόν από όλα τα ξενοδοχεία, σπίτια, καταστήματα κτλ που δεν ξέρουν τι να το κάνουν όταν το κουρέψουν είναι το καλύτερο φυσικό προϊόν για την παραγωγή λιπάσματος αμμωνίας.
Τα υπολείμματα από την χυμοποίηση των εσπεριδοειδών μπορούν και αυτά να χρησιμοποιηθούν, και γενικά μία σειρά από προϊόντα θα έπιαναν τόπο χρήσιμο αντί να καταλήγουν σε χωματερές παράνομες ή νόμιμες...
Αλλά μην ξεχνάμε ότι με αυτόν τον τρόπο θα μειώναμε το κόστος παραγωγής 30% κάνοντας ανταγωνιστικά και ποιοτικά τα προϊόντα μας ταυτόχρονα. Διότι τα βιολογικά λιπάσματα που έχουν παραχθεί με τον ίδιο τρόπο σε άλλες χώρες όμως είναι πανάκριβα στην Ελλάδα.

Ενδεικτικά και πολύ επιγραμματικά προσπάθησα να περιγράψω κάποια πράγματα τα οποία θα βοηθήσουν όχι μόνο την οικονομία μιας παραγωγικής τάξης, αλλά την οικονομία του κράτους γενικότερα. Διότι πολλά εκατομμύρια ευρώ μπορούν να εισρεύσουν στην Ελλάδα από την εξαγωγή αγροτικών προϊόντων αλλά είπαμε,
ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΘΟΎΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;