Α ρε ψεύτη κόσμε...

Κάθε χρόνο την περίοδο που μαζεύουμε τον καρπό της ελιάς χρειαζόμαστε εργατικά χέρια.
Επειδή οι ντόπιοι έχουν άλλες ασχολίες και δουλειές, δεν υπάρχουν εργατικά χέρια αλλά την λύση σε αυτό το πρόβλημα δίνει η παγκόσμια φτώχεια
και κακομοιριά. Δηλαδή άνθρωποι όλων των χρωμάτων και όλων των φυλών έρχονται στις αγροτικές περιοχές για να δουλέψουν και να στείλουν τα λεφτά στον τόπο τους. Εκεί συνήθως έχουν πολλαπλάσια αξία και όσοι έχουν καλό κουμάντο σε μερικά χρόνια έχουν μια καλή μαγιά για να κάνουν κάτι πίσω στην πατρίδα τους.

Φέτος λοιπόν πήγα και εγώ στην πιάτσα να βρω εργάτες για να μαζέψω τις ελιές μου. Είχα για χρόνια κάτι φίλους από Βουλγαρία αλλά φέτος με πήραν τηλέφωνο ότι δεν θα έρθουν γιατί βρήκαν σταθερή και μόνιμη δουλειά στην χώρα τους.
Πάω λοιπόν στην πιάτσα και βλέπω καμιά 500αριά Άραβες και Αφρικάνους να περιμένουν "αφεντικό", είναι από τις στιγμές που άμα έχεις λίγο φιλότιμο σου έρχεται μια αμηχανία όσα χρόνια και αν είσαι "αφεντικός"...
Τέλος πάντων είδα 3 παιδιά γύρω στα 20-25 και σκέφτηκα ότι θα είναι καλοί εργάτες και θα έχουν αντοχές, διότι η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη δουλειά θέλει κότσια.
Αφού τους είπα ότι προσφέρω σπίτι για να μένουν τζάμπα και ότι έχω δουλειά για 2 μήνες περίπου συμφωνήσαμε και στα λεφτά και έκλεισε η δουλειά.
Την επόμενη μέρα πήγα και πήρα τα παιδιά για να εγκατασταθούν στο "καινούριο τους σπίτι" διότι από Δευτέρα ξεκινάμε δουλειά.
Τα παιδιά είναι από την Σομαλία και δεν μιλάνε Ελληνικά αλλά μιλάνε άπταιστα Αγγλικά με σωστή προφορά κτλ...
Από όλη τους την συμπεριφορά καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ανθρώπους που έχουν μια παιδεία (μάλλον πανεπιστημιακή) αλλά και μια φυσική ευγένεια δηλαδή είναι από οικογένειες με αρχές.

Στο σπίτι που μένουν έχω ένα web server ο οποίος φιλοξενεί το blog που διαβάζετε τώρα.
Επειδή είχαμε κάποια μικρά έως σοβαρά προβλήματα με τον server πήγα σήμερα μήπως και καταφέρω να τα λύσω.
Στην κουβέντα πάνω ζήτησα από τον έναν στα αγγλικά να πατήσει το κουμπί στο μικρό μαύρο κουτί.
Μου απαντάει χαμογελαστά, "το ups θέλεις να ανοίξω;".
Έμεινα λίγο κάγκελο διότι δεν περίμενα ο "Σομαλός εργάτης να γνωρίζει από αυτά".
Όση ώρα μαστόρευα τον server πρόσεξα ότι με παρατηρούσαν σαν να γνώριζαν ακριβώς τι ήθελα να κάνω.
Οπότε σκέφτηκα να τους δώσω ένα netbook με ubuntu που έχω για να μιλάνε με την πατρίδα τους ή να μαθαίνουν νέα από την πατρίδα τους αφού εκεί έχουν πόλεμο και λογικά θα έχουν αφήσει συγγενείς και φίλους πίσω τους...

Λέω λοιπόν στους "Σομαλούς εργάτες" με τα λίγα αγγλικά που ξέρω´ θα σας φέρω αύριο ένα μικρό laptop για να διαβάζετε νέα από το Internet και να μιλάτε με την πατρίδα σας αν υπάρχει δυνατότητα.
Φυσικά μέσα στην τρελή χαρά τα παιδιά φώναζαν YES! YES!
Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα, είπα, δεν έχει windows το laptop.
και μου λένε πάλι χαμογελαστά´ τι έχει linux? no problem we know Linux.

Μετά από όλα αυτά δεν έχω να γράψω τίποτα άλλο για τους "Σομαλούς εργάτες " μου...
Τα σχόλια δικά σας...

Comments

PC

Και εγώ όταν ήρθα (επαναπατριζόμενος) εδώ μάζευα ελιές και όχι μόνο…
Ενώ είχα πτυχίο προγραμματιστή! :-)
Απλά δεν ήξερα ακόμα τίποτα από το Linux! ;-))

Μπράβο

Δύο μπράβο, ένα για εσένα που προσφέρεις φιλοξενία στους ανθρώπους με σεβασμό και μπράβο στα παιδιά που όπως φαίνονται έχουν γνώσεις αλλά μέσα στην ανάγκη τους έρχονται να κάνουν μια τέτοια δουλεία.

Εύγε Ριζίτη

Σε είχα για λογικό άνθρωπο από καιρό. Τώρα ξέρω ότι εκτός από λογικός είσαι κι ευγενικός. Μπράβο!
-- Γιώργος Κεραμίδας

Πάρε καλού-κακού ένα backup

Πάρε καλού-κακού ένα backup από τον server, γιατί χαλαρά θα στον rootάρουν...