Θέλω να σκεφτώ

Ο σύγχρονος φιλόσοφος Κ.Αξελός σε μια συνέντευξη του πριν κάμποσα χρόνια είχε πει:
“δεν υπάρχουν έξυπνοι και βλάκες, υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν ή που δεν θέλουν να σκέπτονται”
Λέω να θελήσω να σκεφτώ, γιατί έχω πολλά χρόνια να το κάνω και κάπου έχουν κολλήσει τα εγκεφαλικά κύτταρα μεταξύ τους από την ακινησία. Πριν αχρηστευτούν τελείως ας σκεφτώ κάτι.
Τι να σκεφτώ όμως;
Νομίζω θα σκεφτώ τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στην ελληνική αγροτική οικονομία .

[ΈΝΑΡΞΗ ΣΚΈΨΗΣ=

Η “παγκόσμια οικονομική κρίση” έχει επηρεάσει καταφανώς την ελληνική αγροτιά.
Τα περισσότερα προϊόντα παραμένουν στις αποθήκες των παραγωγών και οδεύουν για τις χωματερές. Ένα από τα προϊόντα που έχει πληγεί είναι και το ελαιόλαδο. Φταίει όμως η “παγκόσμια οικονομική κρίση” για την κατάσταση του ελληνικού ελαιόλαδου;
Η απάντηση μονολεκτικά είναι ΟΧΙ ! Για όσους θέλουν να σκέπτονται.
Χρόνια τώρα ο Έλληνας ελαιοπαραγωγός βρίσκετε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, πουλώντας την παραγωγή του σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές ενώ ταυτόχρονα αυτή εμφανίζετε στα ράφια των καταστημάτων σε υπερτριπλάσια τιμή για τον καταναλωτή.
Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε κανείς για αυτό το φαινόμενο, μιας και η λέξη “καρτέλ” είναι η σανίδα σωτηρίας που έλυνε όλα τα προβλήματα ανικανότητας και ανευθυνότητας των αρμόδιων...
Βλέπεις το ελεύθερο εμπόριο και ο υγιής ανταγωνισμός δεν δούλεψε προς όφελος ούτε του παραγωγού ούτε του καταναλωτή, -(σιγά μην δούλευε)- και αντί να υπάρχει συναγωνισμός στα ράφια των καταστημάτων για την φτηνότερη τιμή, υπήρχε συντονισμός στo ξεζούμισμα του πρωτογενή τομέα. Να συμφωνήσουμε δηλαδή να το αγοράσουμε όσο πιο φτηνά γίνετε από τον παραγωγό και να το έχουμε όλοι στην ίδια υπερτριπλάσια τιμή στο ράφι μας για τον καταναλωτή.

Τα τελευταία 30 χρόνια την παγκόσμια εμπορεία ελαιόλαδου την είχαν υπό την υψηλή τους εποπτεία Ιταλικές εταιρείες. Δεν κουνιόταν φύλλο και δεν κλεινόταν καμία σοβαρή διεθνή παραγγελία αν δεν πέρναγαν και τα δύο μέρη πρώτα από τον “πάγκο της Ιταλικής μαφίας”.
Αυτά είναι λόγια αληθινά και τα γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με το αντικείμενο και θέλουν να σκέπτονται.
Η αλήθεια είναι ότι και εμείς σαν έθνος είχαμε βολευτεί με αυτήν την κατάσταση.
Οι παραγωγοί ήξεραν ότι θα έρθουν τα καράβια των Ιταλών να αγοράσουν χύμα το ελαιόλαδο τους, οι μεσάζοντες ήξεραν ότι βρέξει λιάσει θα πάρουν την προμήθεια τους (από 10 Λ έως 20Λ το λίτρο) και οι κυβερνήσεις είχαν βολευτεί διότι δεν υπήρχε περίπτωση να μήνη αδιάθετη η παραγωγή της χρονιάς αφού οι Ιταλοί θα τα σκούπιζαν όλα.
Και οι Ιταλοί όμως ήταν ευχαριστημένοι και μάλιστα πιο πολύ από όλους, διότι έπαιρναν για κομμάτι ψωμί τα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα της Ελλάδας, τα ανακάτευαν με τα κατώτερης ποιότητας δικά τους ελαιόλαδα, ή και με κατώτερης ποιότητας Βορειοαφρικάνικα ελαιόλαδα και με τις σωστές αναλογίες είχαν όλο τους το λάδι εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.
Το οποίο το μοσχοπουλούσαν σε όλο τον κόσμο και φυσικά και στην Ελλάδα.

Τώρα μια πενταετία, οι Ιταλικές εταιρίες σιγά,σιγά άρχισαν να ξεπουλιούνται σε μία Ισπανική εταιρία. Η οποία εταιρία πέρυσι κατάφερε τελικά να εξαγοράσει και τον τελευταίο ανταγωνιστή της οπότε έμεινε μόνης της.
Δηλαδή εκεί που είχαμε 10 Ιταλούς 2 Ισπανούς και μερικούς Αμερικάνους να εμπορεύονται το ελαιόλαδο παγκοσμίως, τώρα μας τελείωσαν όλοι και έχουμε μία Ισπανική εταιρία.
Ένας άνθρωπος που θέλει να σκέπτεται γνωρίζει ότι αυτό λέγετε μονοπώλιο, ούτε καρτέλ λέγετε ούτε τίποτα άλλο. Απλά έχουμε μονοπώλιο στην παγκόσμια αγορά ελαιόλαδου.

Αυτά φυσικά όφειλαν να τα βλέπουν να τα παρακολουθούν και να τα παρατηρούν οι ελληνικές υπηρεσίες των αρμόδιων υπουργείων και όχι ο κακομοίρης ο αγρότης. Που να ξέρει ο αγρότης ότι εξαγοράζονται όλες οι εταιρίες ελαιόλαδου στο κόσμο και ότι πάμε για μονοπώλιο...
Άλλου δουλειά ήταν και είναι η παρακολούθηση τέτοιων γεγονότων και ο σχεδιασμός πολιτικής αντιμετώπισης πριν να είναι αργά...

Το αργά δεν άργησε βέβαια ήρθε και τώρα είναι αργά.
Διότι η Ισπανική εταιρεία σταμάτησε να αγοράζει λάδι από το Ελλάντα!
Μας γύρισε την πλάτη, λέει δεν με ενδιαφέρει η παραγωγή σας, κάνω την δουλειά μου μια χαρά με το Ισπανικό, Μαροκινό, Τυνήσιο, Τούρκικο, άντε και λίγο Ιταλικό ελαιόλαδο.
Και τώρα ήντα θα απογίνει η παραγωγή μας;
Ρωτάνε οι αγρότες.
Επειδή δεν πρόκειται να πάρετε απάντηση από τα αρμόδια χείλη, θα σας πω την γνώμη μου ανεπισήμως και αναρμοδίως...
Λουστείτε το.
Δεν υπάρχει περίπτωση να πουληθεί σε τιμές όπως επί εποχής Ιταλών, δεν μπορεί να παραμήνει πάνω από ένα ενάμιση χρόνο στην δεξαμενή οπότε κάντε μπάνιο με ελαιόλαδο όπως έκαναν οι Φαραώ της Αιγύπτου.
Γνώμη μου είναι ότι για μία πενταετία τουλάχιστον δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι και δεν βλέπω να μπορεί να αλλάξει και κάτι από κάπου.
Πριν φτάσει το πράγμα εδώ έπρεπε να λάβει μέτρα το κράτος και να σχεδιάσει, τώρα είναι αργά.

Ο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, επειδή υπήρχαν μερικές χιλιάδες τόνοι παρμεζάνα αδιάθετοι πριν χαλάσει και τους πετάξουν οι παραγωγοί , πήγε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την έπισε να αγοράσει την Ιταλική παρμεζάνα για την στείλει ως βοήθεια στις τρίτες χώρες, πράγμα που έγινε δηλαδή.
Αυτή είναι μιά κίνηση που θα μπορούσε να την κάνει και η Ελληνική κυβέρνηση σχετικά με το ελαιόλαδο. Δεν θα την κάνει όμως είμαι σίγουρος...
Αλλά ακόμα και αν την έκανε και πετύχαινε τον στόχο και πάλι δεν θα άλλαζε τίποτα στην ουσία του προβλήματος.
Μπορεί να ξεφορτωνόταν οι παραγωγοί της Ελλάδας την φετινή παραγωγή, αλλά του χρόνου;
τον άλλο χρόνο;

Λυπάμαι αλλά αποφάσισα να σκεφτώ και άμα σκεφτώ λέω πράγματα πολλά που ίσως και να είναι και λάθος. Για αυτό μην πιστέψετε τίποτα από ότι διαβάσατε εδώ. Φήμες είναι τις οποίες δεν μπορώ να τις επιβεβαιώσω.
Αν το ψάξει κάποιος και μάθει την αλήθεια πάντως, θα ήμουν υπόχρεος αν την μοιραζόταν μαζί μου.]

Σας χαιρετώ Ισπανικά και πάω να την δω Κλεοπάτρα στο μπάνιο μου...

[/ΛΗΞΗ ΣΚΕΨΗΣ]