Το 1956 ο Αμερικάνος ιατρός Keys Ancel πραγματοποίησε μια έρευνα στην οποία αποσκοπούσε να μελετήσει τον ρόλο που παίζει η διατροφή στην καλή υγεία των ανθρώπων και τις ασθένειες.
Στην έρευνα συμμετείχαν 12.763 άνδρες από 40-59 ετών.
Οι άνδρες είχαν καταγωγή από 7 συγκεκριμένες χώρες και από 16 συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές των χωρών αυτών.
Αναλυτικότερα οι χώρες ήταν
Το καταπληκτικό ήταν ότι τα καρδιοαγγειακά νοσήματα ήταν σχεδόν ανύπαρκτα και οι καρκινογενέσεις μηδαμινές σε σχέση με τις άλλες χώρες. Αλλά οι διαφορές ήταν τεράστιες στα ποσοστά , ας δούμε την λίστα για να το καταλάβουμε καλύτερα:
Έπειτα από πολλά χρόνια ο S.Renaud, Γάλος καθηγητής Ιατρικής αποφάσισε να πειραματιστεί και χώρισε τους 56 ασθενείς τους σε 2 ομάδες.
Το κοινό στοιχείων των ασθενών ήταν ότι όλοι είχαν υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου και ήταν υπό ιατρική παρακολούθηση.
Έτσι οι μισοί ασθενείς τρέφονταν με βάση τις οδηγίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας (δηλαδή τροφές με χαμηλά λιπαρά) και οι άλλοι μισοί με σύμφωνα με το πρότυπο της Κρητικής παραδοσιακής διατροφής (δηλαδή με βάση το ελαιόλαδο κ.α).
Τα αποτελέσματα ήταν χαρακτηριστικά , από αυτούς που ακολουθούσαν την δίαιτα της Αμερικάνικης Καρδιολογική Εταιρίας πέθαναν οι 20, ενώ από αυτούς που τρέφονταν με βάση την Κρητική διατροφή πέθαναν 8. Μία διαφορά δηλαδή 70%.
Ποια είναι η σημαντικότερη διαφορά της Κρητικής διατροφής;
Η υπέρ κατανάλωση λιπαρών τροφών. !!!
Μέχρι και 3 φορές περισσότερο από αυτήν των Αμερικανών.
Με μία διαφορά όμως, οι Κρητική δεν καταναλώνουν καθόλου ζωικά λίπη και καθόλου σπορέλαια. Ενώ στις υπόλοιπες χώρες ήταν ακριβώς αντίστροφη η λήψη λιπαρών ουσιών , δηλαδή σχεδόν αποκλειστικά χρησιμοποιούσαν σπορέλαια και ζωικά λίπη.
Ακόμα μία διαφορά ως προς την κατανάλωση του ελαιόλαδου ήταν ότι στην Κρήτη το ελαιόλαδο συνηθίζετε να τρώγεται ωμό. Χωρίς τηγάνισμα ή βράσιμο, αλλά σε σαλάτα ή πάνω στο παξιμάδι ή ακόμα στο τυρί το οποίο διατηρούταν σε δοχεία σκεπασμένο με λάδι για μήνες...
Νομίζω δεν χρειάζεται να παραθέσω παραπάνω στοιχεία για την ανάγκη να μπει στην κουζίνα μας αποκλειστικά το ελαιόλαδο και όχι τα σπορέλαια ή τα ζωικά λίπη.
Οι έρευνες μιλάνε από μόνες τους και είναι ποιο φερέγγυες από τον δικό μου λόγο...
Αυτό που θα κάνουμε σε αυτήν την σελίδα είναι να σας δίνουμε κάποιες ιδέες για το πως μπορείτε να καταναλώσετε ωμό το ελαιόλαδο παρμένες από την παραδοσιακή κουζίνα της Κρήτης αλλά και κάποιες "έξυπνες" συνταγές για χρήση του ελαιόλαδου στην κουζίνα.
Με εκτίμηση
Αναγνωστάκης Ιωάννης
Comments
Το ελαιόλαδο στην κουζίνα
Χοχλιοί ή σαλιγκάρια
Μια ωραία συνταγή αλλά όχι τόσο διάσημη είναι οι "μπουμπουριστοί χοχλιοί"
Δηλαδή τα σαλιγκάρια τηγανητά.
Σε όσους και όσες αρέσει αυτός ο ιδιόμορφος μεζές θα δώσω την αυθεντική συνταγή για να την δοκιμάσουν.
Έχουμε βάλει σε ένα πιάτο αλάτι και πιπέρι ανακατεμένα καλά, έπειτα ρίχνουμε τους χοχλιούς στο νερό ώστε να αρχίσουν να περπατάνε.
Έναν, έναν τον πιάνουμε από το κέλυφος και τον πετάμε στο πιάτο με το αλατοπίπερο, αυτός μόλις ακουμπήσει στο αλατοπίπερο θα κλειστεί στο καβούκι του αφού όμως έχει πάρει μαζί τους μια καλή δόση από αλάτι και πιπέρι.
Αφού το κάνουμε αυτό με όλη την ποσότητα που θέλουμε να τηγανίσουμε τους τοποθετούμε στο τηγάνι με το ελαιόλαδο μπούμπουρα (μπρούμυτα) δηλαδή το κέλυφος προς τα πάνω και η οπή προς τα κάτω.
Όταν τηγανιστούν τους τραβάμε με την τρυπητή κουτάλα, τους βάζουμε σε ένα βαθουλό πιάτο και στο τηγάνι με το ελαιόλαδο ρίχνουμε λίγο ξύδι και λίγο δεντρολίβανο.
Αφήνουμε το ξύδι με δεντρολίβανο 1 λεπτό στο τηγάνι και μετά όπως είναι περιχύνουμε τους χοχλιούς με το περιεχόμενο του τηγανιού.
Περιμένουμε λίγο να κρυώσει το λάδι και καλή μας όρεξη...
Ελαιόλαδο στο πιάτο μας
Συνταγές για ωμό ελαιόλαδο
1) Ντάκος ή Κουκουβάγια.
Παίρνετε ένα σταρένιο παξιμάδι το οποίο έχετε μουσκέψει ελαφρά με νερό. Έπειτα τρίβετε μια τομάτα στον τρίφτη την ανακατεύετε σε ένα πιάτο με μια κουταλιά του γλυκού Ελαιόλαδο και την απλώνετε πάνω στο παξιμάδι. Επειδή είναι λίγο δύσκολο να βρείτε την μαλακή ξυνομυτζήθρα που θα χρειαστούμε στο επόμενο βήμα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τυρί Φέτα. Την Φέτα λοιπόν την σπάτε στις παλάμες σας και ρίχνετε τα κομματάκια πάνω από την τριμμένη τομάτα.
Στην συνέχεια ρίξτε αν θέλετε λίγη ρίγανη και έχετε ένα Ντάκο έτοιμο για φάγωμα.
2) Λαδοτύρι.
Αγοράστε όση ποσότητα από κεφαλοτύρι ή κεφαλογραβιέρα της αρεσκείας σας θέλετε.
Καθαρίστε το από το εξωτερικό του περίβλημα και κόψτε το σε κομμάτια περίπου στο μέγεθος της παλάμης σας.
Βρείτε ένα πήλινο ή πλαστικό δοχείο για τρόφιμα που να χωράει τα κομμάτια από το τυρί.
Ρίξτε στο πάτο του λίγο ελαιόλαδο και μετά βάλτε μέσα το τυρί, αν είναι δυνατόν κομμάτι κομμάτι σαν να χτίζετε τούβλα το ενα απάνω στο άλλο. Έπειτα ρίξτε όσο λάδι χρειάζεται για να σκεπαστεί τελείως το τυρί. Μην λυπηθείτε το λάδι, πρέπει να σκεπαστεί όλος ο όγκος από το τυρί, άλλωστε το λάδι μετά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για μαγείρεμα δεν θα το πετάξετε ;-)
Αφού σκεπάσετε το τυρί με λάδι σκεπάστε και το δοχείο και φυλάξτε το στην αποθήκη σας, στο ντουλάπι σας, ή όπου σας βολεύει εκτός ψυγείου.
Από τον ένα μήνα και μετά μπορείτε να δοκιμάζετε το τυρί σας και θα δείτε την γεύση που θα έχει...
Το τυρί διατηρείτε έτσι για μήνες χωρίς πρόβλημα.
3) Λαδόφετα.
Κόψτε το πρωί μια φέτα ψωμί βάλτε της Αγουρέλαιο ή Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο λίγο αλάτι και λίγο λεμόνι....έτοιμη η λαδόφετα.
Μπορείτε να την κάνετε και γλυκεία αν δεν σας αρέσουν τα ξυνά ή τα αλμυρά, απλά αντί για αλάτι και λεμόνι, ρίξτε λίγη ζάχαρη...
Τα τυπικά πρωινά γεύματα των ενηλίκων στην Κρήτη ήταν τα εξής:
α) Βραστάρι, είναι τσάι από διάφορα βότανα του βουνού αλλά υποχρεωτικά περιείχε και δίκταμο.
Συνοδευόταν από λαδοτύρι και πράσινες τσακιστές ελιές.
β) Κρασί,ένα ποτήρι κόκκινο κρασί συνοδευόταν από μαύρες παστές ελιές , λαδοτύρι και αυγό βραστό.
γ) Γάλα από πρόβατο ή γίδα το οποίο συνοδευόταν από μαύρο πολύσπορο ψωμί και χαλβά. Ναι σωστά διαβάσετε εδώ δεν υπάρχει λάδι :-)
Άλλος τρόπος για λάβει ο οργανισμός μας ωμό λάδι είναι μέσο της σαλάτας. Η σαλάτα της Κρήτης είναι η γνωστή σε όλους μας χωριάτικη σαλάτα με πολύ ελαιόλαδο, πατάτες βραστές, και αυγό βραστό μέσα.
Επίσης ωμό λάδι τρώμε όταν καταναλώσουμε ωμό σταμναγκάθι ( τα λεγόμενα χόρτα Κρήτης), η επιστημονική του ονομασία είναι "κιχωριον το ακανθωδες" .
Αυτό μπορείτε να το βρείτε σε όλες σχεδόν της λαϊκές της Αττικής τώρα πια, στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν είναι ακόμα ευρέος γνωστό εκτός από κάποιες νησιωτικές κυρίως περιοχές όπου το συναντάμε με διάφορα ονόματα . Αφού τα πλύνετε καλά με άφθονο νερό τα ρίχνετε στο πιάτο και ρίχνετε λίγο ελαιόλαδο και λεμόνι. Είναι πολύ υγιεινό χόρτο αλλά δυστυχώς πικρό.
Είναι θέμα γούστου αν θα σας αρέσει...
Ελπίζω να σας έδωσα ιδέες και θα φροντίζω αυτός ο κατάλογος να ενημερώνετε συχνά...
καλή σας όρεξη.